De meest gehoorde reden om bij gels te blijven is het idee dat vloeibaar wel sneller moet zijn. De metingen zeggen iets anders.

Worden vaste koolhydraten langzamer opgenomen dan vloeibare?
Nee. Pfeiffer en collega's gaven getrainde wielrenners koolhydraten als gel, als drank en als vaste voeding over drie uur fietsen, en de gemeten verbrandingssnelheden kwamen vrijwel identiek uit. Dezelfde koolhydraten, dezelfde verhouding, dezelfde energie die bij je benen aankomt.
Waarom denkt iedereen dan dat vloeibaar sneller is?
Omdat een vloeistof eruitziet alsof die minder werk kost. Je slikt het door en het is weg.
Wat daarna gebeurt: beide vormen moeten in dezelfde staat komen voordat je dunne darm ze aanneemt. Opgelost, verdund, en afgebroken tot deeltjes die klein genoeg zijn om de maagportier te passeren. Kong en Singh leggen die grens op ongeveer 1 tot 2 mm. Deeltjes die veel groter zijn, wachten op hun beurt.
De vraag is dus nooit vast of vloeibaar. De vraag is wie het voorwerk doet.
Je tanden of je maag
Je hebt twee organen om eten mee af te breken, en één daarvan heeft tijdens een wielerwedstrijd niets te doen.
Een chew komt al verkleind aan. Kauwen vergroot het oppervlak, en hoe meer je kauwt, hoe kleiner de deeltjes en hoe sneller je maag zich leegt. Dat werk doe je met je kaak, boven je middenrif, zonder bloed te gebruiken dat je benen nodig hadden.
Een gel komt aan als siroop. Zo'n 25 g koolhydraten in 30 tot 40 ml is zo geconcentreerd dat je maag het eerst moet verdunnen voordat er veel doorgaat, en dat water leent hij van jou. Dat lenen is wat je voelt als klotsen.
Daarom staat er "neem met water" op het zakje. Dat is geen serveertip. Het is de ontbrekende stap.
Wat dit betekent voor hoe je onderweg eet
De stap die het tempo bepaalt verschilt per vorm, dus kies de vorm die bij het moment past.
Kauw als je je kaak kunt missen: rustige uren, duurtempo, het vlakke middenstuk van een lange rit. Het voorwerk gebeurt buiten je maag en kost je niets.
Neem een gel als je je kaak niet kunt missen, en neem er water bij. Boven je drempel concurreert kauwen met ademen, en dat is een echte prijs waar we niet over gaan discussiëren.
Het getal dat je echt begrenst
Geen van beide vormen komt langs je transporters. Glucose gaat naar binnen via SGLT1, dat verzadigd raakt rond 60 g per uur. Voeg fructose toe via GLUT5 en het gecombineerde plafond schuift naar ongeveer 90 g per uur. Meer daarover in hoeveel koolhydraten per uur kun je opnemen.
C.O1 Carb Chew bevat 48 g per strip in een 2:1-verhouding glucose en fructose, dus met twee strips per uur zit je aan de bovenkant van dat bereik. Het kauwen gebeurt boven je middenrif. De verhouding van twee suikers is het deel dat het onderzoek hierboven beschrijft.
Zes chews per strip, 48 g koolhydraten, 120 mg natrium. Folie in je zak, folie in de prullenbak.
Bekijk C.O1 Carb ChewTom
Bronnen
- Pfeiffer, B. et al. (2010). Oxidation of solid versus liquid carbohydrate sources during exercise. Medicine & Science in Sports & Exercise.
- Kong, F. & Singh, R.P. (2008). Disintegration of solid foods in human stomach. Journal of Food Science.
- Jeukendrup, A. (2008). Carbohydrate feeding during exercise. European Journal of Sport Science.











